پربازدیدترین ها

تهران- ایرنا- نتیجه انتخابات اخیر ریاست‌جمهوری ایران نشان داد که عقلانیت بر شعار پیروز است. در طول انتخابات عملا دو گفتمان بر جریان مبارزات انتخاباتی حاکم بود.

منصور بیطرف سردبیر روزنامه تعادل در سرمقاله امروز آورده است: گفتمان اول، گفتمانی که سعی می‌کرد با وعده و وعید و دادن پول- که مرکز پژوهش‌های مجلس واژه مناسب پول‌پاشی را برای آن انتخاب کرد- آرای مردم را جذب کند و گفتمان دیگر گفتمانی که حسن روحانی نماینده شاخص آن بود با استدلال و منطق عملا هر گونه وعده و وعید را منوط به داشتن منابع می‌کرد و در ضمن این هشدار را می‌داد که بدون منابع هر گونه افزایش یارانه یا دادن پول، اقتصاد ایران را با تورم‌های بالای 50 درصد مواجه می‌کند.

گفتمان این دو جریان که بعضا در قالب ادبیات پوپولیستی و تفکیک مردم به 4درصدی و 96درصدی ادامه یافت، نگرانی‌هایی را در سطح نخبگان جامعه به وجود آورد که در صورت پیروزی جریان مقابل عقل‌گرایی، چه فاجعه‌یی را برای ایران رقم خواهد زد. خوشبختانه نتیجه انتخابات نشان داد که مردم فریب وعده‌ها را نخورده و تجربه 8 سال دولت احمدی‌نژاد را هم از یاد نبرده‌اند. در این حال آرای مردم به رئیس‌جمهور منتخب می‌تواند حاوی چند پیام باشد. درست است که این آرا حاکمیت شعور بر شعار را نشان داد ‌اما نباید از یاد ببریم که بخشی از این آرا، ‌آرای سلبی است نه ایجابی. یعنی اینکه بخشی از سبد رای حدود 24میلیونی برای آن بوده که رقیب بر سر کار نیاید نه آنکه به وعده‌های روحانی دلخوش بوده‌اند.

بدون شک دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی، ضعف و کاستی‌هایی داشته است که نمی‌توان همه ضعف و کاستی‌ها را به تحریم و مسائل بیرونی نسبت داد بلکه مواردی از آن به سیاست‌گذاری‌های درونی سیستم برمی‌گردد که در این خصوص می‌توان به سیاست‌های پولی اشاره داشت که در این خصوص به نظر می‌آید، ترمیم کابینه و اصلاح برخی سیاست‌ها از ضروری‌ترین کارهایی است که رئیس دولت دوازدهم بهتر است آن را انجام دهد. دولت یازدهم با وجود تمامی حمایت‌هایی که طرفداران و دوستداران آن انجام داده بودند، نتوانسته بود در برخی از سیاست‌ها گام‌های رو به جلویی بردارد. اصلاح روابط کارگر و کارفرما، تعامل گسترده با کشورهای منطقه برای مقابله با ریزگردها، گسترده‌تر شدن روابط با بخش خصوصی و نیز مهم‌تر از همه اینها اصلاح سیاست‌های مقابله با فقر ازجمله مواردی است که در دولت یازدهم با کاستی‌هایی مواجه بود.

اکنون مردم ایران با رای حدود 24میلیونی خود به روحانی به او یک فرصت 4ساله دیگر داده‌اند تا بتواند کشور را تا سال 1400 اداره کند. سال 1400 یادآور بسیاری از خاطره‌هاست. در سال 1375دولت هاشمی سندی را تهیه کرد تا ایران در سال 1400بتواند جزو اقتصاد‌های نوظهور باشد. همچنین در سال 1384 سند دیگری وارد عرصه سیاست‌گذاری‌ها شد که به سند چشم‌انداز 1404 معروف شد. براساس این سند ایران ‌باید در آن سال از لحاظ اقتصادی قدرت اول منطقه باشد ‌یعنی در سال 1400 ایران ‌باید حدود 75درصد برنامه را انجام داده باشد. اما با توجه به قصورهایی که طی 8 سال دولت احمدی‌نژاد پیش آمد بدون شک هیچکدام از این اسناد به اجرا در نمی‌آید اما 4سال منتهی به 1400 که از همین امروز آغاز می‌شود، می‌تواند نویدبخش دورانی باشد که لااقل رنگ و بوی چشم‌انداز را داشته باشد. هر چند که می‌دانیم همه امور در اختیار رییس‌جمهوری نیست.

*منبع: روزنامه تعادل؛ 1396،2،31
** گروه اطلاع رسانی**1699**9131**انتشاردهنده:شهربانو جمعه

کد خبر: 359886

نظرات شما
ارسال نظر

سرگرمی
عکس و فیلم
سلامت
دانلود و IT