پربازدیدترین ها

حجت الاسلام والمسلمین سیدمهدی طباطبایی معتقد است که خیلی از ارزش های انقلاب به خاطر برخی بی ادبی ها و بی اخلاقی های صورت گرفته، ضربه دیده است.

وی که به استاد اخلاق معروف است و با انتقادهایی که در دوران دولت دهم از برخی از دولتمردان در تلویزیون انجام داد بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت، از برخورد جناحی با موضوع اخلاق نیز انتقاد می کند و یادآور می شود که " بسیاری از مسئولان در جمهوری اسلامی دارای فضائل اخلاقی هستند ولی اغلب آن ها دارای نواقص اخلاقی هم هستند و صددرصد هیچ کس منزه نیست ".

این عضو جامعه روحانیت مبارز همچنین اعتقاد دارد که اتفاقات رخ داده در سال ۸۸ را باید متناسب با زمان حال بسنجیم و در شرایط فعلی برخی از افراد مرتبط با این حوادثباید تجدیدنظر صورت بگیرد، چراکه ادامه شرایط فعلی یعنی ادامه حصر، مشکلات بیشتری را ایجاد می کند.

مشروح گفت وگو با سیدمهدی طباطبایی در ارتباط با جایگاه اخلاق در عرصه سیاست ایران و مسئولان جمهوری اسلامی ایران و همچنین برخی از مسائل مرتبط جامعه روحانیت به شرح زیر است:

سیاستمداری که اخلاق را رعایت نکند سیاستمداری انقلابی نیست

جایگاه اخلاق در عرصه سیاست بویژه کشور ما در کجا قرار دارد؟

انقلاب ما یک انقلاب اسلامی است و رعایت اصول اخلاقی جزو وظایف قطعی رجل سیاسی است. سیاست در کشور ما جدا از دیانت نیست و ما می گوییم سیاست عین دیانت است. بنابراین اخلاق جدا از سیاست نیست و نمی تواند باشد و سیاستمداری که اخلاق را رعایت نکند سیاستمداری انقلابی نیست و سیاستمدارانی که اخلاق را رعایت نمی کنند به خاطر این است که از مباحثدینی آگاهی چندانی ندارند یا اینکه به برخی از بداخلاقی ها عادت کرده و نمی تواند خود را از این بدی ها دور کند. امام(ره) همیشه تاکید داشتند کسانی که در عرصه قدرت قرار می گیرند حتما خود را تهذیب کنند، چراکه اگر این تهذیب صورت نگیرد خطرناک است و لغزش ایجاد می شود.

امام(ره) حتی به مخالفانش توهین نمی کرد

در برخی مواقع گفته می شود که اخلاق، گمشده عرصه سیاست در ایران است؛ به نظر شما چقدر اخلاق از سوی مسئولان رعایت می شود؟

امام(ره) خود همواره سعی می کردند اخلاق را رعایت کنند و هیچ گاه به کسی توهین نمی کردند، حتی به مخالفانشان. امام زمانی که در ارتباط با مخالفانشان نیز صحبت می کردند از کلمات زشت استفاده نمی کردند و این موضوع را به دیگر مسئولان نیز گوشزد می کردند. ولی بطور کلی باید گفت برخی از افراد وقتی به مقامی دست پیدا می کنند دچار غرور می شوند یا برخی سخنان را به زبان می آورند که درست و در شأن آن مسئول نیست. اکنون که آقای روحانی مسئولیت را برعهده دارند، به شایستگی در هنگام سخن گفتن از کلمات مناسب و مؤدبانه استفاده می کنند و در واقع پاکیزه و درست صبحت می کنند ولی در زمانی ما شاهد بودیم که یکسری کلمات توسط برخی سیاستمداران استفاده و بکار گرفته می شد که موجب ناراحتی مردم می شد.

کسی که در جایگاه رئیس جمهور یا مدیریت کلان قرار می گیرد باید ادبیاتی متناسب با آن بکار بگیرد و نباید این جایگاه را شوخی بگیرد. برخی کلمات که در زبان روزمره مردم است نباید در سطحی کلان و بالا استفاده شود. وظیفه مسئولان این است که در کنار مسئولیتی که قرار می گیرند خود را نیز تهذیب کنند نه اینکه به تحقیر اشخاص و رقبای خود بپردازند و کلمات توهین آمیز و بی ادبانه به کار ببرند. هر کلام و سخنی جایگاهی دارد و باید در جایگاه مناسب خود استفاده شود. حرفی که مادر به یک بچه می زند را یک مدیرکل یا رئیس نباید بزند.

گاه می بینیم در تریبون های عمومی بویژه تریبون های مذهبی، برخی مداحان و واعظان از کلمات نامناسبی استفاده می کنند و در مورد برخی از شخصیت های سیاسی با کلماتی بی ادبانه اظهارنظر می کنند. این گونه اظهارنظرها چه تأثیری در کاهش انگیزه مردم جهت شرکت در مراسم مذهبی خواهد داشت؟

حرمت مداحی و وعظ و خطابه باید حفظ شود و اگر چنین نشود و بی اخلاقی صورت بگیرد به این محافل ضربه وارد می کند. نوکران اباعبدالله الحسین(ع) نباید با کلمات نادرست مردم را منزجر کنند و باید به کار بردن کلامات رکیک و تند پرهیز کنند. اگر کسی می خواهد در عرصه سیاست اظهارنظر کند باید بر اساس جایگاه خود صحبت کند نباید مازاد بر آن رفتار کند و از طرفی دیگر نباید خلط مسئولیت صورت بگیرد مثلا کاری که واعظ می کند، نوحه خوان نباید بکند، یا بالعکس. برخی از افراد که تریبون در اختیار دارند برخی حرف هایی می زنند یا اقداماتی انجام می دهند که مازاد بر جایگاه آنان است. برخی از این افراد گاه می آیند در مورد افراد شناخته شده انقلاب مطالبی اشتباهی را بیان می کند که این امر ناشی از این است که شناخت واقعی از این افراد ندارند و این خلاف اخلاق است.

به بی ادبی های برخی تریبون داران دامن نزنیم

طی سال های اخیر شاهد بودیم که از سوی برخی از تریبون داران از جمله مداحان، نسبت به برخی شخصیت ها توهین هایی صورت گرفت ولی از سوی قوه قضائیه و نهادهای مربوط برخورد بایسته ای با آنها نشد و گاه گفته می شد که فلان فرد وابسته به فلان جناح یا گروه بوده است.

گاه توهینی که صورت می گیرد جنبه شخصی دارد و چون شاکی خصوصی ندارد، پیگیری نمی شود ولی برخی از اوقات جنبه عمومی پیدا می کند و در این هنگام است که مدعی العموم باید این موضوع را پیگیری کند. من بارها دیدم خیلی از افرادی که تریبون دارند و در این تریبون ها توهین کرده اند، مردمی که حضور داشتند، جلسه را ترک کرده اند، بلند شده اند و رفته اند و حتی خشمگین شده اند و گفته اند فاتحه این جلسه و روضه خوانده شد. البته در مورد خیلی از این توهین ها که نسبت به برخی از بزرگان صورت گرفته، خود این بزرگواران شکایتی نکرده اند و فرد توهین کننده را بخشیده اند و در واقع در شأن خود نمی دیدند که به دنبال رفتار یک بی خرد بروند؛ البته گاه گلایه هایی نیز از این بی ادبی ها شده است ولی ما باید سعی کنیم که به این بی ادبی ها دامن نزنیم. رسانه ها نیز باید تلاش کنند به این مسائل دامن نزنند، چراکه دامن زدن به آنها باعثبدتر شدن آن می شود و مهم این است که مردم هیچ گاه این توهین ها را نپذیرفتند و خریدار آن نبودند.

ولی برخی از کسانی که این توهین ها را انجام می دهند دارای طرفدارانی از نسل جوان هستند و ممکن است با این توهین ها و اظهارنظرها بر روی اندیشه و نگرش جوانان تاثیر مخرب بگذارند و نگاه آنها را به برخی از شخصیت ها منفی کنند.

بی اخلاقی ها موجب می شود که مریدان برگردند. جوان شرکت کننده در جلسات آن ها نیز به دیدگاه سیاسی آن ها ارادت یا علاقه ای ندارد بلکه مثلا صدایش را دوست دارند یا از سبک کار او لذت می برند. نوحه خوان یا هرکس دیگری باید بداند که علت محبوبیتش چه چیزی است. مثلا یک فوتبالیست به خاطر بازی اش محبوب است و ممکن است به خاطر اخلاقش محبوب نباشد. خیلی از این آقایان که نوحه خوانی می کنند در انتخابات کاندیدا شده اند ولی رای نیاورده اند و این نشان می دهد که مردم در رای دادن و نگاه سیاسی با آنها همراه نبوده اند، بلکه به خاطر نوع خواندنشان آن ها را دوست داشتند.

تحقق بخشی از دستاوردهای انقلاب در گرو رعایت اخلاق و ادب است

من مجموعه نوحه سرایان امام حسین(ع) را دوست دارم. آنهایی که مردم را به سمت خدا دعوت می کنند و هر وقت کلامات نادرست از آن ها شنیده ام در غیاب آن ها برایشان دعا کرده ام که خداوند آن ها را اصلاح کند. خیلی از این اینها که کلمات تندی استفاده کرده اند بعدا خود متوجه اشتباهشان شده اند و این توهینشان اثرات سوء داشته است. مثلاً اینکه اشکشان خشک شده است و حتی برخی از مداحان خودشان این موضوع را به من گفته اند. یادم هست قبل از انقلاب یک نفر که در شیراز خیلی گرم می خواند، یک حرف تند، رکیک و زشت به خانواده شاه زد. من در آخر جلسه به او گفتم که این جمله از امام صادق(ع) است که اگر کسی بدی هایی هم داشت نباید آن بدی را به او نسبت داد و ما حتی نباید به بدترین آدم ها فحش بدهیم یا چیزی که نادرست است را به آن ها نسبت بدهیم. من به همه دوستان می گویم که ما باید تلاش کنیم دستاوردهای انقلاب حفظ شود و تحقق بخشی از این موضوع در گرو رعایت اخلاق و ادب است. خیلی از ارزش های انقلاب به خاطر برخی از بی ادبی ها و بی اخلاقی هایی که صورت گرفت ضربه دید و به انقلاب لطمه وارد شد.

برخی از " نگفتن " ها ناشی از ترس است

شما چند سال پیش زمانی که دولت دهم سرکار بود در یک برنامه تلویزیونی به انتقاد از دولت در ارتباط به بحثاخلاق پرداختید در حالی که آن زمان چندان رایج نبود که از دولت در تلویزیون انتقاد شود. چه شد که تصمیم گرفتید به برخی از بی اخلاقی هایی که وجود دارد اشاره کنیم و آیا این سخنان شما تاثیری نیز داشت؟

معتقدم اگر نقدی داریم باید مؤدبانه و دلسوزانه مطرح کنیم. بعد از اینکه من آن سخنان را مطرح کردم برخی از دوستان در دولت تماس گرفتند، صحبت کردند، برخی از آنان به این سخنان اعتراض کردند و حتی سخنان تندی را خطاب به من گفتند من سعی کردم مؤدبانه با آنان صحبت کنم و با مهربانی برخورد کنم، چراکه معتقدم یک روحانی باید باادب باشد و من نمی خواستم مثل آن ها رفتار کنم. من وقتی آن سخنان را مطرح کردم بعد از آن خیلی ها به من گفتند که حرف دل ما را زدی ولی ما نمی توانستیم این سخنان را مطرح کنیم. متاسفانه برخی از " نگفتن " ها ناشی از ترس است. البته گاهی اوقات نیز گفتن ها موجب افزایش فساد می شود باید هر چیزی را در جای خود گفت. گاه می بینیم که در برخی از جلسات سیاسی مطالبی مطرح می شود که برخی از افراد شرکت کننده در آن جلسه با این مطالب موافق نیستند ولی حرف دلشان را نمی زنند و وقتی یکی با مطالب مطرح شده مخالفت می کند در بیرون از جلسه می آیند و می گویند حرف دل ما را زدی.

چند سال پیش در جلسه ای حضور پیدا کرده بودم که در آن در ارتباط با نحوه برگزاری جشن های ۲۲ بهمن تصمیم گرفته می شد. رئیس جلسه یکسری مباحثو پیشنهاداتی را مطرح کرد که من با برخی از آن ها مخالف بودم و مخالفت خود را نیز بیان کردم ولی تعداد زیادی در جلسه سکوت کردند و برخی نیز با سخنان من مخالفت کردند. موقع تنفس در وسط جلسه که فرا رسید یک نفر از شرکت کنندگان در آن جلسه نبود که به من بگوید اشتباه کردی و همه گفتند که شما درست می گفتید. بعد از تنفس وقتی جلسه دوباره شروع شد من خطاب به رئیس جلسه گفتم آقایانی که در این جلسه با سخنان من مخالفت کردند در بیرون از جلسه به من گفتند بارک الله و با من همراهی کردند. متاسفانه برخی مواقع ما گرفتار جو می شویم و حرفی را که فکر می کنیم درست است نمی زنیم و این خلاف اخلاق است. خیلی از افراد هستند که پشت تریبون حرفی را می زنند ولی در دلشان حرفی را که زده اند، قبول ندارند و مخالف آن هستند و برای حفظ مقام این سخنان را مطرح می کنند و در واقع گرفتار جو هستند و این خلاف اخلاق است.

به احمدی نژاد گفتم این پُست ها تمام می شود

در پایان دولت آقای احمدی نژاد، به ایشان نامه ای نوشتم و توصیه کردم که از کسانی که ممکن است دلخوری هایی از وی داشته باشند دلجویی کند؛ از جمله برخی از وزرایی که در دولت بودند و بعد از دولت اخراج شدند. در آن نامه گفتم که این پست ها تمام می شود و آنچه که می ماند این خاطرات و ذهنیت هاست و باید خاطرات منفی را برطرف کرد به آقای دکتر روحانی نیز توصیه کردم که نواقص دولت گذشته را خیلی بیان نکند. قطعاً گذشته نقص داشته ولی بیان کردن بیش از حد آن فایده ای ندارد؛ البته خوشبختانه نیز ایشان تا حدودی رعایت می کنند.

اخلاق را نمی توان تفسیر به رأی کرد

گاه می بینیم که در جامعه با اخلاق برخورد جناحی می شود و مثلا وقتی که یک توهین و بی اخلاقی صورت می گیرد اگر فرد توهین کننده متعلق به جناح رقیب باشد جناح مقابل او را زیر سوال می برد. ولی اگر این فرد وابسته به جناح خودشان باشد در برابر آن سکوت می کند.

اخلاق را نمی توان تفسیر به رأی شخصی کرد و به این معنا نیست که هرچه من می گویم، اخلاق برگشتش به اصل دین است. اخلاق چارچوب و قاعده دارد. برخورد جناحی کردن در هر مساله ای خلاف اخلاق است. بد در همه جا بد است و خوب در همه جا خوب است. اگر مساله ای بی اخلاقی است در برخورد با آن نباید فکر کرد که این فرد وابسته به باند جریان اصولگراست یا طرف مقابل و یا چون طرف توهین کننده از خط سیاسی ماست توهینش اشکالی ندارد. این مسائل بی اخلاقی است.

چند مسئولی که به نظر شما بیش از دیگران اخلاق را رعایت می کنند، نام ببرید.

اگر بخواهم اسم برخی از افراد را ببرم ممکن است تلقی شود که کسانی که اسمشان برده نشده است بی اخلاقند، ولی یک نکته به طور کلی بگویم که از اول انقلاب تاکنون مسئولانی که در عرصه سیاست حضور داشتند دارای فضائل اخلاقی بودند ولی غالباً نواقص اخلاقی نیز داشته اند و گرفتار این مسائل بوده اند و صددرصد هیچ کس منزه نبوده است. بدون تعارف باید بگویم که این نواقص اخلاقی در همه بوده است. خود امام(ره) که همواره مسئولان را به تهذیب سفارش می کردند در چند مورد که اشتباه صورت گرفته بود از مردم معذرت خواهی کردند. انبیاء(ع) فقط معصوم و منزه هستند وگرنه بقیه همه گرفتارند.

رسانه ها آبروی افراد را نبرند و از توهین بپرهیزند

به نظر شما رسانه ها باید در مورد بی اخلاقی ها چگونه برخورد کنند؟ همانطور که برخی از سیاستمداران در ارتباط با مقوله اخلاق جناحی برخورد می کنند برخی از رسانه ها نیز این گونه هستند.

متاسفانه برخی جراید به شدت یک موضوعی را بزرگ می کنند که ممکن است چندان صحت نیز نداشته باشد یا خلاف واقع باشد و این بی اخلاقی است. من در عمرم ندیدم که فردی که خود روحیه توهین کردن به دیگران را داشته باشد و دائم توهین کند، خود گرفتار توهین های سخت تر نشود. من به اصحاب رسانه می گویم که هرچه شما بیشتر اخلاق را در ارتباط با افراد رعایت کنید و منصف باشید، در تاریخ مردم را مردم شما را بیشتر به خوبی یاد می کنند. اصحاب رسانه نباید به راحتی آبروی افراد را ببرند و از کلمات زشت و توهین آمیز در ارتباط با افراد استفاده کنند. نباید کاری کنند که مردم از آن ها به بدی یاد کنند و موجب آسیب رساندن به افراد شوند. نباید افراد را بی جهت بزنند و بکوبند و هرچه بیشتر به بی اخلاقی ها دامن زده شود این خود صدمات بیشتری به جامعه وارد می کند.

ادامه شرایط فعلی و حصر، مشکلات بیشتری ایجاد می کند

پس از انتخابات سال ۸۸ حوادثی رخ داد که هنوز برخی از اثرات آن در ارتباط با برخی افراد وجود دارد. به نظر شما چگونه می تواند از بعد اخلاقی به این مسائل پرداخت تا مشکلاتی که بوجود آمده هرچه زودتر حل شود.

خیلی از افراد در پیروزی انقلاب اسلامی مؤثر و تاثیرگذار بودند و باید احترام آن ها را نگهداریم و نباید تاریخ را بی اعتبار کنیم. اگر این اتفاق بیفتد خطرناک است. من نمی خواهم سیاست ها و اتفاقات رخ داده در سال ۸۸ را تحلیل کنم ولی معتقدم که باید با افراد پخته و دلسوز انقلاب و آن هایی که به رهبری و نظام دل بسته اند و نظام را دوست دارند در مورد آینده و اتفاقات رخ داده در سال ۸۸ گفت وگو کرد و با در جریان قرار دادن مردم مشکل را حل کرد و آنچه را در آن زمان رخ داده است، با زمان حال بسنجیم.

دولت آن مسائل را با توجه به وضعیت کنونی بررسی کند و به نظر رهبری برساند، افراد پخته و دلسوز انقلاب نظراتشان را بدهند و برای آنچه به نفع انقلاب است، تصمیم بگیرند. تقاضا دارم که بزرگان قوم در این ارتباط یک تصمیم جدیدی و قاطعی بگیرند و در شرایط فعلی تجدیدنظر کنند تا این موضوع از شرایط فعلی خارج شود. باید با عطوفت اسلامی و بر اساس اسلام عمل کنیم و ادامه شرایط فعلی از جمله حصر، مشکلات بیشتری ایجاد می کند. اتفاقاتی رخ داد و ما باید آن را مدیریت کنیم و نباید بگذاریم که بحران، ما را مدیریت کند.

زمانی به ناطق نوری جسارت هایی شد ولی از وی دلجویی نشد

آیا شما در جلسات جامعه روحانیت شرکت می کنید؟

بله بطور مرتب شرکت می کنم.

در حال حاضر وضعیت جامعه روحانیت مبارز چگونه است؟ چرا برخی از آقایان مانند ناطق نوری و آقای روحانی در جلسات جامعه روحانیت شرکت نمی کنند؟ گویا آن ها از برخی از موضوعات در جامعه روحانیت ناراضی هستند.

آقای روحانی که به خاطر گرفتاری و مشکلاتی که وجود دارد فرصت نمی کنند در جلسات جامعه روحانیت شرکت کنند ولی در مورد آقای ناطق نوری نمی دانم چرا نمی آیند. اخیرا نیز این موضوع را به ایشان گفتم و ایشان گفتند که دو نفره جلسه ای بگذاریم و با هم صحبت کنیم. البته در مقطعی به ایشان جسارت هایی شد و ایشان توقع داشتند که مورد دلجویی قرار بگیرند ولی این دلجویی صورت نگرفت.

چرا این دلجویی صورت نگرفت؟ به نظر می رسد در جامعه روحانیت نیز اختلافات و اشکالاتی وجود دارد.

در جامعه روحانیت اشکالاتی هست ولی این اشکالات درون گروهی است و قابل بیان نیست.

ولی این اشکالات بروز کرده است؟

بله بروز کرده است ولی ما بروز نداده ایم و طوری رفتار نکرده ایم که مردم بگویند فلانی چنین گفت و فلانی چنان. در حال حاضر آیت الله مهدوی کنی جلسات جامعه روحانیت را اداره می کند و ما نیز همراه ایشان هستیم. خیلی از مسائل در جلسات جامعه روحانیت مطرح می شود، نقد می شود ولی این ها درون گروهی است و باید خیلی از مسائل در درون جامعه حل شود.

باید به افراد مؤثر و مفید در انقلاب احترام گذاشت

و سخن آخر؟

این انقلاب و دستاوردهای آن با فداکاری ها و زحمات زیادی ایجاد شده است و نباید اجازه دهیم که به خاطر برخی از بی اخلاقی ها به آن لطمه ای وارد شود. ما باید به اصل انقلاب توجه کنیم و آن را حفظ کنیم. نباید انقلاب را و اهداف آن را تفسیر شخصی کنیم. باید به افراد مؤثر و مفید در انقلاب احترام گذاشت و همانطور که گفتم نباید تاریخ را بی اعتبار کنیم، چراکه این امری خطرناک است.

کد خبر: 74073

نظرات شما
ارسال نظر

سرگرمی
عکس و فیلم
سلامت
دانلود و IT