سیرین سوری؛ مسیحای دروغین یهودیان

عقیده منجی آخرالزمان، اندیشه ای است که میان ادیان و مذاهب گوناگون مشترک است. این عقیده همواره باعث شده است که افرادی خود را به عنوان منجی معرفی کنند.

شور و التهاب انتظار موعود آخرالزمان در تاریخ پرفراز و نشیب یهودیت و مسیحیت موج می‌زند. یهودیان در سراسر تاریخ محنت‌بار خود هر گونه خواری و شکنجه را به این امید بر خود هموار کرده‌اند که روزی مسیحا بیاید و آنان را از گرداب ذلت و درد و رنج رهانده، فرمان‌روای جهان گرداند.

این عقیده، چه در میان یهودیان و چه در دیگر فرقی که به منجی موعود اعتقاد دارند، همواره مورد سوءاستفاده شیادانی بوده است که خود را منجی خوانده‌اند.

در قرن هشتم که فشارهای فقهی گائونیم بر یهودیان امید آنان را به آمدن مسیحا دو چندان کرده بود، ماجراجوی گستاخی به نام سیرین اهل سوریه یا عراق (در حدود سال ۷۲۰ میلادی) با بهره‌برداری از امید مسیحایی که بر همه چیره شده بود، ادعا کرد کهوی مسیحاست. او مسلمانان را از سرزمین مقدس بیرون خواهد کرد و یهودیان را به میراث قدیم خود باز خواهد گرداند.

وی در نخستین گام، احکام تلمود را نادیده گرفت، عبادات را تغییر داد، احکام تغذیه و مراعات دومین روز اعیاد را به فراموشی سپرد، نوشیدن شرابی را که غیریهودی به آن دست زده، مجاز شمرد، احکام دقیق تدوین عقدنامه‌ها (کتوبوت) و طلاق‌نامه‌ها (گطین) را از دور داشت و حتی ازدواج با برخی از طبقات ممنوعۀ نسبی و سببی را آزاد دانست.

گردن‌کشی سیرین در برابر ربانیون پیروان بی‌شماری را گرد او جمع کرد و شهرت او نزد همه یهودیان گسترش یافت؛ تا آنجا که حتی یهودیان مناطق دورافتادۀ اسپانیا آماده شدند از اموال و املاک خود دست بردارند و رهبری آن مسیحا را بپذیرند. شکوه وی پایدار نبود.

ماموران خلیفه یزید بن عبدالملک مسیحای دروغین را دستگیر کردند و چون روشن شد که وی از زودباوری برخی از یهودیان سوء استفاده می‌کرده، او را برای مجازات تحویل مقامات یهودی دادند. ربّی نترونای گائون فتوا داد که پیروان وی حق دارند به یهودیت بازگردند، مشروط بر اینکه پای‌بندی خود به فرمان‌های تلمود را رسماً اعلام کنند و چند ضربه تازیانه بخورند. این مجازات در قیاس با مجازات‌های آن زمان و قدرت نامحدود و مقام گائونی چندان سنگین نبود.

برگرفته از کتاب انتظار مسیحا در آیین یهود/صفحه ۷۹-

کد خبر : 9474